5+1 ΑΘΗΝΑΙΕΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 

Με αφορμή τη νέα καμπάνια της Heineken, το Μωσαικό της Αθήνας, όπου όλοι εμείς οι Αθηναίοι καλούμαστε να γράψουμε σε μία ψηφίδα, τι δεν θα αλλάζαμε με τίποτα στην πόλη μας, ρωτήσαμε 6, υπερ-δραστήριες Αθηναίες να μας απαντήσουν στο ίδιο ερώτημα. «Τι δεν θα άλλαζα με τίποτα στην Αθήνα;»

Αυτές είπαν:

Δεν θα άλλαζα με τίποτα στην Αθήνα:

  1. τη Διονυσίου Αεροπαγίτου το πρωι της Κυριακής, νωρίς όταν βγαίνουν οι κυρίες από το Μερόπειο
  2. την παραλιακή στο Φάληρο όταν γυρνάω στο σπίτι
  3. την προσμονή για το Κέντρο Πολιτισμού και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος που το βλέπω να θεριεύει (την αλλάζω με τη χαρά των εγκαινίων!)
  4. τα μπιφτεκάκια του κυρίου Γιάννη στο πιο cult μπαλκόνι της πλατείας Συντάγματος
  5. τον εθνικό κήπο τις καθημερινές όταν κόβω δρόμο και επιλέγω (;) άλλη έξοδο κάθε φορά  

‘Αννα Δ., δημοσιογράφος.

Μα τα θερινά σινεμά φυσικά! Απο το Cine Paris με τη μοναδική θέα στη Ακρόπολη μέχρι το Cine Φιλοθέη και την Μπομπονιέρα στην Κηφισιά με την τρομερή Μαργαρίτα και τα hot dog.
Τα θερινά σινεμά γιατί είναι η μυρωδιά από γιασεμί που τα συνοδεύει, η παράσταση των 9.00 που τρέχεις να προλάβεις μια Κυριακή βράδυ μετά την παραλία, το φουτεράκι που κουβαλάς γιατί μπορεί να κάνει ψύχρα και το ποπ κορν που είναι ακόμη πιο απολαυστικό εκεί!
Τα θερινά σινεμά στην Αθήνα γιατι είναι το καλοκαίρι μου!

Εβίτα Α., socialite.

Τις αντιθέσεις, τα ταξίδια στο χρόνο, τη ψευδαίσθηση της αιώνιας ζωής. Να περπατάς στις ανηφοριές της Πλάκας, με απόηχους  λατέρνας  στα αυτιά σου και αρώματα από γιασεμιά στη μύτη σου, εν έτει 2015 φεύγα. Να ψωνίζεις αντίκες από το γιουσουρούμ της πλατείας Αβησσυνίας, ανατολίτικα μπαχάρια από την Ευριπίδου, χειροτεχνήματα και έργα τέχνης απ’ του Ψυρρή. Να περνάς από γειτονιά σε γειτονία, μιλώντας πότε με παππούδια που ‘χουν τις καρέκλες τους έξω στο δρόμο, πότε με νέα παιδιά που αεικίνητα καταπιάνονται με ένα σωρό καλλιτεχνίες, πότε με τουρίστες που ζητούν ένα δρόμο, έναν άνθρωπο να τους βγάλει μια φωτογραφία. Να σταματάς για ελληνικό στην «Ωραία Ελλάς», μεζέ στο «Σχολαρχείο», σαγκρία στο «Καφέ της Μελίνας». Να διαβάζεις φωναχτά ποίηση στο “Poems ‘n Crimes” της Αγίας Ειρήνης και μόλις σουρουπώνει να κατευθύνεσαι προς τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου για να χαζέψεις τους πλανόδιους στο πλακόστρωτο. Να περιμένεις καθισμένος στο παγκάκι το φεγγάρι να φωτίσει τον Ιερό Βράχο, τη ψυχή της Αθήνας που στέκεται στο ίδιο σημείο από το 432π.Χ. Εκεί ακριβώς όπου βρίσκεται το μυστικό της πόλης. Αυτό που την κάνει αναντικατάστατη, αυτό που δε θα άλλαζες για τίποτα στον κόσμο:  

Η Αθήνα είναι συνώνυμη του αιώνιου έρωτα, προκαλεί την ίδια ακριβώς αίσθηση με αυτή του αγαπημένου, του μοναδικού εραστή. Ανεξάρτητα χρόνου κι εποχής, παρά τα πάμπολλα ατοπήματά της, αρκεί ένα σωστό, αρκεί ένα βλέμμα για να σε ξελογιάζει και να σε κάνει δικής της για πάντα. 

Φραντζέσκα Π., Συγγραφέας readink.gr

Δε θα άλλαζα με τίποτα τα πολλά μικρά wine bars που έχουν ξεφυτρώσει τα τελευταία χρόνια στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας. Βγαίνεις για «ένα ποτηράκι κρασί» και καταλήγεις να κάνεις μια μικρή εξερεύνηση σε ένα μαγικό κόσμο αρωμάτων και γεύσεων. Δεν ξέρω πιο να πρώτο-αναφέρω ανάμεσα στα αγαπημένα μου: Το By the Glass, απο τα πρώτα που εισήγαγαν την ιδέα του ποτηριού για δοκιμή, το αγαπημένο Oinoscent, το Heteroclito, με τις μοναδικές ανακαλύψεις του σε έλληνες παραγωγούς, το Vintage με τον υπερπλήρη κατάλογο του σε ελληνικές αλλα και ξένες ετικέτες, το Caffe i Fratti, το πιο chic στέκι με τις πιο εκλεκτές ετικέτες κρασιού στην Κηφισιά, ή το Kiki de Grece που συμπληρώνει τέλεια τον κατάλογο του με μοναδικούς ελληνικούς μεζέδες! Και αυτά ειναι μόνο τα δικά μου αγαπημένα…

Αννα Π., Social Media expert.

 

Αυτό που δεν θα ήθελα να αλλάξει στην Αθήνα, είναι η Κυριακάτικη βόλτα στο Μοναστηράκι (ή δημοπρατήριο ή γιουσουρούμ, όπως το έλεγε ο παππούς μου που αγαπούσε τις αντίκες), η προσμονή για την εύρεση ενός μοναδικού θησαυρού, ανάμεσα σε τόνους από σκονισμένα παλιά αντικείμενα, δίσκους και βιβλία και η μυρωδιά από δέρμα που πλανιέται στον αέρα από τα μαγαζιά με τα τουριστικά σανδάλια, εκεί που οι Αθηναίοι γίνονται ένα με τους φιλοξενούμενους τους, τους τουρίστες. Επειδή όμως το παζάρεμα ανοίγει την όρεξη, σουβλάκι στο Μπαιρακτάρη, το ελληνικό brunch, όπου τα σουβλάκια σου, σου σερβίρονται με την προσφώνηση «Τα σουβλάκια σας Αρχόντισσα μου!». Τα Σάββατα, ψώνια στην ψαραγορά όπου όλες οι μυρωδιές του Αιγαίου πλανιώνται στον αέρα αλλά και στα μπαχαράδικα της Ευριπίδου, όπου καταλαβαίνεις ότι πραγματικα η Αθήνα είναι μια ευρωπαική πόλη ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση!

Αννα Δ. An Athenian immigrant. 

Αυτό που δεν θα άλλαζα με τίποτα στην Αθήνα είναι τις Κυριακάτικες μεσημεριανές βόλτες, οι οποίες καταλήγουν να τελειώνουν αργά το βράδυ, όταν εξαντλημένος προσπαθείς να αποφασίσεις που πέρασες πιο ωραία. Στο Βασιλικό Κήπο, στο Mama Roux για Brunch, στο New Hotel για γλυκό και καφέ, στη πλατεία Αγ. Ειρήνης για cocktails?? και καταλήγεις ότι ζεις σε μία από τις πιο εξωστρεφείς και ζωντανές πόλεις της Ευρώπης.

Ευτυχία Γ., blogger.

Τελικά τα πράγματα που δεν θα αλλάζαμε, μπορεί να είναι και περισσότερα από αυτά που θα θέλαμε να αλλάξουμε. We LOVE ATHENS!!!

ΥΓ. Μπείτε στο www.heineken.gr/athensmosaic, γράψτε «Τι δεν θα αλλάζατε με τίποτα στην Αθήνα» και βάλτε την ψηφίδα σας στο μεγαλύτερο Μωσαικό της πόλης. #openathens. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s