Wanda, Anna, blogging and the fish.

‘Οταν η αγαπημένη μου φίλη ‘Αννα αποφάσισε να μας μυήσει στα μαγειρέματά της μέσα από το ολοκαίνουργιό και ολόφρεσκο Anna Cooks, ήθελα οπωσδήποτε να παρουσιάσω κάτι δικό της στο My cup of Tea. ‘Οχι επειδή είναι φίλη μου (εντάξει και γι’αυτό), αλλά βασικά επειδή ότι έκανε η ‘Αννα το έκανε πάντα με πάθος και με πολύ πολύ χιούμορ. Ειδικά στη μαγειρική θυμάμαι το motto της «εμείς φτιάχνουμε μακαρόνια με πάθος» και αυτό που ήθελε να πει είναι ότι το πιο συνηθισμένο καθημερινό φαγητό πρέπει να το φτιάχνεις με πάθος, ακόμα και αν το φτιάχνεις κάθε μέρα.

Σας αφήνω λοιπόν με μία ιστορία με ‘αφθονο χιούμορ από την AnnaCooks και με μία παγωμένη Lager (κατά προτίμηση Heineken, γιατί είναι η αγαπημένη μου). Enjoy!


Wanda and the fish

11328926_10152978004757746_1788592911_nΚάμποσα χρόνια πρίν είχαμε μία σκύλα που την έλεγαν Wanda. Η Wanda, καθότι κόλει και όχι ψάρι, σκυλί εργασίας με πολύ υψηλή νοημοσύνη, δε μας δυσκόλεψε καθόλου στο να τη μάθουμε δεκάδες εντολές και τρίκ, τα οποία μάλιστα έπαιρνε με την πρώτη. Περιττό ότι αφού έγινε δύο ετών πλέον της μιλούσαμε κανονικά, όπως μιλάμε μεταξύ μας, και το σκυλί συμμετείχε (εντάξει όπως συμμετέχει ένας σκύλος, όχι ότι μιλούσαμε και για την παγκοσμιοποίηση). Όπως κάθε σκύλος το αγαπημένο της παιχνίδι ήταν το μπαλάκι της, μια και της έδινε τη δυνατότητα να τρέχει ελεύθερη, κάτι που της άρεσε πολύ.

Ένα χειμωνιάτικο μεσημέρι, την πήρε ο πατέρας μου για βόλτα μαζί του στην παραλία, μαζί με το μπαλάκι της φυσικά! Πετούσε το μπαλάκι, της φώναζε «Φέρε το μπαλάκι σου!», έτρεχε η Wanda του το έφερνε πίσω, του το έδινε για να της το ξαναπετάξει “and round and round they went”. Περπατούσανε μαζί περίπου για κανένα χιλιόμετρο όταν συνάντησαν ένα γείτονα με τη βάρκα του που ετοιμαζόταν να πάει να ρίξει δίχτια. «Έρχεσε να με βοηθήσεις;» ρωτάει ο γείτονας τον πατέρα μου, «Και που θ’αφήσω τη Wanda;», «Εδώ έξω, δε θα πάμε πολύ μεσα θα τη βλέπεις από μέσα κι αν γίνει τίποτα θα βγούμε αμέσως».  Δέχτηκε απρόθυμα, είπε στη Wanda «Μείνε!», το σκυλί έμεινε στύλη άλατος στην παραλία και μπήκε στη βάρκα μαζί με το γείτονα.

Ξανοίγονται καμιά δεκάδες μέτρα, κι αρχίζουν να ρίχνουν τα δίχτυα. Ρίχνουν το πρώτο φελλάρι (για όσους δεν είστε μυημένοι στην ορολογία του ψαρέματος, το φελλάρι είναι αυτός ο στρογγυλός, συνήθως κόκκινος φελλός που βοηθάει το δίχτυ να επιπλέει), ρίχνουν το δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο… Ξαφνικά η Wanda που παρατηρούσε από την παραλία, σηκώνεται, κοντοστεκεται για λίγα δευτερόλεπτα και με αυτοθυσία πέφτει στα παγωμένα νερά, διασχύζει ταχύτατα τα λίγα μέτρα, αρπάζει με αυταπάρνηση το πρώτο φελλάρι και αρχίζει να τους το πηγαίνει προς τη βάρκα. Για την ιστορία, το σκυλί όλο αυτό τον καιρό είχε μάθει να φέρνει το μπαλάκι, οπότε βλέποντας ότι τους είχε πέσει το μπαλάκι – φελλάρι (ούτε το σκυλί μας ήταν μυημένο στην ορολογία του ψαρέματος!), αποφάσισε να τους το πάει. Ακολούθησαν σκηνές απείρου κάλλους: o ψαράς γείτονας να φωνάζει «Πάνε τα δύχτια μου!», ο πατέρας μου να της φωνάζει «’Αστο κάτω!» η σκύλα να μην ακούει και να σηκώνει όλο το δίχτυ (το οποίο όπως καταλαβαίνετε, με το βάρος του νερού είναι 10 πλάσιο τουλάχιστον από το βάρος της 30κιλης σκύλας), η σκύλα να έχει γραπώσει το μπαλάκι της και μισοπνιγμένη να κοντοζυγώνει τη βάρκα.

Με απεγνωσμένες κινήσεις την ανεβάζουν στη βάρκα μισόπνοη, αφού έχουν σχεδόν βουτύξει και οι ίδιοι στο παγωμένο νερό. Μαζεύουν και τα δίχτυα κακήν κακώς, μπερδεμένα μισοσκισμένα και ψιλοδιαλυμένα μαζί με την ψαριά… όλη όλη να ήταν κανένα κιλό  διάφορα ψαράκια. Από τη στενοχώρια του ο πατέρας μου για το χάος που είχε δημιουργήσει η σκύλα και για να μήν χαλάσει τις καλές σχέσεις του με τον γείτονα, αφού τον βοήθησε να ξεμπλέξουν τα δίχτυα, τον κάλεσε στο σπίτι για μπυρίτσες, όπου η μητέρα μου μετέτρεψε την πενιχρή ψαριά σε μια ολόκληρη πιατέλα λαχταριστούς ψαροκεφτέδες. Όσα χρόνια και να περάσουν όποτε κάνουμε ψαροκεφτέδες θυμόμαστε τη Wanda που με την αθωότητά της δικαιολόγησε την επιλογή του ονόματός της και έμελλε να τη θυμόμαστε μαζί με τα ψάρια!

 

Λαχταριστοί ψαροκεφτέδες

11281754_10152978004762746_27906570_n

Υλικά για 25 – 30 ψαροκεφτέδες

250 gr ψάρι (φιλέτο φρέσκο ή κατεψυγμένο σε κομματάκια)

1 αυγό

2 κρεμμύδια

150 ml μπύρα τύπου lager

200 gr αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

1 ματσάκι φρέσκος μάραθος

Αλάτι – Πιπέρι

Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

 

Ανακατέψτε όλα τα υλικά σε ένα μεγάλο μπολ. Τηγανίστε κουταλιά κουταλιά σε ελαιόλαδο. Σερβίρονται καυτοί με συνοδεία παγωμένης lager μπύρας.

Αναλυτικές οδηγίες (με φώτο) στο: http:/ www.annacooks.gr/recipe/wanda-and-the-fish/

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s