Χαρταετοι στον Αστεροειδη Β 612

1_oq-oiseauxΑντί για πρόλογος

Όταν η παιδική μου φίλη και δημιουργός του blog mycupoftea.gr μου ζήτησε να γράψω ένα κείμενο με αφορμή το πέταγμα του χαρταετού, αρχικά είχα σκεφτεί να στραφώ προς την επικαιρότητα. Είχα βρει μάλιστα και τον ανάλογο στομφώδη τίτλο «Με χαρταετούς αρμενίζουμε εις τας Ευρώπας», για να καταγράψω την πυρετώδη κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας. Στην πρώτη παράγραφο μετάνιωσα και τα παράτησα. Άλλωστε η Καθαρά Δευτέρα είναι μέρα αφιερωμένη στις χαρές των παιδιών, όχι στις έγνοιες των μεγάλων. Είναι μέρα παιχνιδιού, ξεγνοιασιάς και της πηγαίας ικανοποίησης που προσφέρει η αίσθηση να κρατάς τον σπάγκο και να βλέπεις τα όνειρά σου να διασχίζουνε τα σύννεφα, παρέα με χιλιάδες άλλους πολύχρωμους χαρταετούς. Έτσι, το σημερινό κείμενο είναι αφιερωμένο στη φίλη μου και πλέον μαμά, αλλά και σε όλους τους γονείς που παραμερίζουν για λίγο τον ενήλικο εαυτό τους ώστε να δουν τη ζωή μέσα από τα μάτια των παιδιών τους. Πάνω απ’ όλα, είναι αφιερωμένο σε έναν μεγάλο με καρδιά παιδιού, έναν ήρωα μιας άλλης εποχής, ο οποίος έζησε τη σκληρότητα του πολέμου με ψυχή αλώβητη και κατόρθωσε να γράψει μια ιστορία για την ουσία της αγάπης και της φιλίας, όπως μονάχα ένα παιδί θα το μπορούσε.


Μαζευόμασταν σε ταράτσες και αλάνες. Οι μικροί με χαρταετούς που μας έριχναν στο μπόι και οι μεγάλοι με τις καλούμπες στα χέρια. Είτε μας έκανε τη χάρη ο καιρός, είτε είχε τα μπουρίνια του, εμείς ήμασταν εκεί, πότε με κουκούλες και αδιάβροχα, πότε με κοντομάνικα και καπέλα, να πετάξουμε το χειροτέχνημα που ‘χε μονοπωλήσει το χρόνο μας τις προηγούμενες μέρες. Θυμάμαι σα χτες τη στιγμή λίγο πριν το αμόλημα του αετού, θυμάμαι τα χάρτινα χρωματιστά μπαλώματα, τη φουντωτή ουρά, το σιωπηλό αποχαιρετισμό μου μιας και ήξερα, 9 στις 10 φορές μας κοβόταν το σχοινί και τον έχανα για πάντα. Κάπως έτσι, λίγο για παρηγοριά, λίγο λόγω οργιάζουσας φαντασίας, σκαρφίστηκα μια ιστορία. Φαντάστηκα λοιπόν, πως αφού οι χαρταετοί ξεκινούν από τα παιδιά, εκεί θα καταλήγουν πάλι. Και ο δικός μου, αφού θα πέρναγε τα σύννεφα, τη γη, τους πλανήτες και τους γαλαξίες, θα έφτανε στον αστεροειδή Β 612. Στα παιδικά χέρια του Μικρού Πρίγκιπα. Και τον αποχωριζόμουν με λιγότερη θλίψη.
Τότε βέβαια δεν ήξερα γιατί είχα διαλέξει τον πλανήτη του Μικρού Πρίγκιπα ως τελικό προορισμό του χαρταετού μου. Ίσως επειδή ήταν το πιο «μακριά» που μπορούσα να ορίσω. Ίσως πάλι γιατί διαβάζοντας ως παιδάκι το κλασικό αριστούργημα, ένιωθα τον ήρωα του Εξυπερύ ανεξήγητα κοντά μου. Οι σκέψεις, οι απορίες του απέναντι στη ζωή και τους μεγάλους ήταν τόσο δικές μου, που μέσα από τις γραμμές έβρισκα όσες ερωτήσεις με βασάνιζαν και δε ήξερα πώς να διατυπώσω. Μεγαλώνοντας κάπου τα έχασα όλα αυτά. Όλοι τα χάνουμε. Και βρίσκουμε τους εαυτούς μας στην απέναντι όχθη, αυτή των ενηλίκων. Εκεί όπου οι αντιδράσεις μας είναι καθώς πρέπει κι οι πολλές ερωτήσεις, μας δείχνουνε στα μάτια των άλλων κουτούς. Για αυτό και τις αποφεύγουμε.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Και μιας και δε μπορούμε πλέον να δούμε την ζωή, πόσο μάλλον την ιστορία του Μικρού Πρίγκιπα, με τον αβίαστο τρόπο που την αντιλαμβάνονται τα παιδιά, ας μου επιτρέψετε μια ζαβολιά: Να κλέψω μερικά αποσπάσματα από το ταξίδι του στο σύμπαν και να τα χωρίσω με έναν «ενήλικο» τρόπο για να θυμηθούμε μαζί όλα αυτά τα μικρά, μα τόσο σημαντικά που ξεχνάμε μεγαλώνοντας. Το σημερινό κείμενο λοιπόν δεν είναι δικό μου. Είναι δημιούργημα ενός ξεχωριστού ανθρώπου. Του Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ. Αυτού του πρωτοπόρου Γάλλου πιλότου που γεννήθηκε στα 1900, απαρνήθηκε την αριστοκρατορική του τάξη για μια ζωή μέσα στην περιπέτεια και την αυτοθυσία και χάθηκε σε ηλικία 44 χρονών, καθώς εκτελούσε μια πολεμική αποστολή έναντι γερμανικών καταδιωχτικών στα ανοιχτά της Κορσικής…

le_petit_prince_by_lukesure-d6bgtjf«Αν κάποιος αγαπάει ένα λουλούδι που δεν υπάρχει όμοιό του μέσα στα εκατομμύρια των εκατομμυρίων τα άστρα, αυτό και μόνο φτάνει για να είναι ευτυχισμένος όταν τα κοιτάει.»

Περί πλούτου
Στους μεγάλους αρέσουν οι αριθμοί. Όταν τους μιλάς για έναν καινούργιο φίλο, ποτέ δεν σε ρωτάνε την ουσία. Ποτέ δε σου λένε «Πως είναι η φωνή του; Ποια παιχνίδια του αρέσουν πιο πολύ; Κάνει συλλογή από πεταλούδες;» Μα σε ρωτάνε «Πόσων χρονών είναι; Πόσα αδέλφια έχει ; Τι βάρος έχει; Πόσα βγάζει ο πατέρας του;» Τότε μόνο νομίζουν πως τον ξέρουν. Αν πεις στους μεγάλους «Είδα ένα ωραίο σπίτι με τούβλα τριανταφυλλί, γεράνια στο παράθυρο και περιστέρια στη σκεπή…» δεν καταφέρνουν να το φανταστούν το σπίτι αυτό. Πρέπει να τους πεις: «Είδα ένα σπίτι που κάνει τόσες χιλιάδες», οπότε θα φωνάξουν: «Τι ωραίο που είναι!»

ÖÜAÊΠερί εξουσίας
«Αν διέταζα ένα στρατηγό να πετάξει από λουλούδι σε λουλούδι σαν πεταλούδα, ή να γράψει μία τραγωδία, ή να μεταμορφωθεί σε θαλασσοπούλι και ο στρατηγός δεν εκτελέσει τη διαταγή μου, ποιος θα είχε άδικό; Αυτός ή εγώ;», ρώτησε ο βασιλιάς.
«Εσείς» είπε με σιγουριά ο μικρός πρίγκιπας.
«Πολύ σωστά. Πρέπει να απαιτούμε από τον καθένα αυτά που μπορεί να δώσει. Η εξουσία στηρίζεται πρώτα απ’ όλα στη λογική. Αν διατάξεις το λαό σου να πάει να πέσει στη θάλασσα, θα γίνει επανάσταση.»

Περί ματαιοδοξίας
«Με θαυμάζεις στ’ αλήθεια πολύ;» ρώτησε ο ματαιόδοξος.
«Τι θα πει θαυμάζω;», ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.
«Θαυμάζω θα πει ότι αναγνωρίζεις πως είμαι ο πιο ωραίος, ο πιο καλοντυμένος, ο πιο πλούσιος και έξυπνος άνθρωπος του πλανήτη.»
«Μα είσαι μόνος σου εδώ στον πλανήτη σου!»
«Ας είμαι! Εσύ κάνε μου τη χάρη να με θαυμάζεις!»
«Σε θαυμάζω», είπε ο μικρός πρίγκιπας ανασηκώνοντας τους ώμους, «αλλά γιατί σ’ ενδιαφέρει τόσο πολύ αυτό;»

image030Περί καταχρήσεων
«Γιατί πίνεις;» ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.
«Για να ξεχάσω», απάντησε ο μπεκρής.
«Για να ξεχάσεις τι;» ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας που είχε αρχίσει κιόλας να τον λυπάται.
«Για να ξεχάσω πως ντρέπομαι», ομολόγησε ο μπεκρής σκύβοντας το κεφάλι.
«Γιατί ντρέπεσαι», ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας, θέλοντας να τον βοηθήσει.
«Ντρέπομαι που πίνω!», συμπλήρωσε ο μπεκρής και βυθίστηκε οριστικά στη σιωπή.

Περί ιδιοκτησίας
«Όταν βρίσκεις ένα διαμάντι που δεν ανήκει σε κανένα, είναι δικό σου. Όταν βρίσκεις ένα νησί που δεν ανήκει σε κανένα, είναι δικό σου. Όταν έχεις πρώτος μια ιδέα, την κατοχυρώνεις και είναι δική σου. Εγώ λοιπόν παίρνω τα άστρα, αφού κανείς ποτέ πριν από μένα δε σκέφτηκε να τα αποκτήσει», είπε ο επιχειρηματίας.
«Και τι τα κάνεις;», ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.
«Τα διαχειρίζομαι. Τα μετράω και τα ξαναμετράω. Είναι δύσκολο. Αλλά είμαι σοβαρός άνθρωπος.»
Όμως ο μικρός πρίγκιπας δεν είχε ικανοποιηθεί.
«Εγώ, αν έχω ένα μαντήλι, μπορώ να το τυλίξω στο λαιμό και να το πάρω μαζί μου. Αν έχω ένα λουλούδι, μπορώ να το κόψω και να το πάρω μαζί μου. Μπορείς να μαζέψεις τα άστρα;»
«Όχι, μπορώ όμως να τα καταθέσω στη τράπεζα.»
«Τι θα πει αυτό;»
«Θα πει πως γράφω σε ένα χαρτάκι τον αριθμό των άστρων μου κι ύστερα κλειδώνω το χαρτί αυτό σε ένα συρτάρι.»
«Αυτό είναι όλο;»
«Αυτό φτάνει.»
«Εγώ έχω ένα λουλούδι που το ποτίζω τακτικά. Έχω τρία ηφαίστεια που τα καθαρίζω κάθε εβδομάδα. Το ότι τα έχω όμως ωφελεί και τα ηφαίστεια και το λουλούδι μου. Εσύ δεν ωφελείς σε τίποτα τα άστρα.»

Περί μοναξιάς
«Που είναι οι άνθρωποι;» ρώτησε κάποια στιγμή ο μικρός πρίγκιπας. «Νιώθεις μοναξιά στην έρημο…»
«Μοναξιά νιώθεις και ανάμεσα στους ανθρώπους», είπε το φίδι.

carte-petit-prince-renard-4Περί φιλίας και αγάπης
«Σε παρακαλώ… εξημέρωσέ με!», είπε η αλεπού.
«Θα το ήθελα πολύ», απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, «αλλά δεν έχω πολύ καιρό. Έχω να ανακαλύψω φίλους και να μάθω πολλά.»
«Δε μαθαίνεις παρά τα πράγματα που εξημερώνεις. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Όλα τα παίρνουν έτοιμα από τα μαγαζιά. Αφού όμως δεν υπάρχουν μαγαζιά που να πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με.»
Κι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίασε η ώρα που θα έφευγε:
«Αχ!» είπε η αλεπού. «Θα κλάψω.»
«Εσύ φταις», είπε ο μικρός πρίγκιπας, «εγώ δεν ήθελα το κακό σου, εσύ όμως ήθελες να σε εξημερώσω…»
«Και βέβαια», είπε η αλεπού.
«Όμως θα κλαις!»
«Και βέβαια.»
«Τότε τι κέρδισες;»
«Κέρδισα», είπε η αλεπού, «αφού υπάρχει το χρώμα του σταριού! Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις ότι το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο. Όταν ξαναρθείς να με αποχαιρετίσεις θα σου δωρίσω ένα μυστικό.»
Ο μικρός πρίγκιπας πήγε να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα.
«Δε μοιάζετε καθόλου με το τριαντάφυλλό μου, δεν είστε ακόμα τίποτα», τους είπε. «Κανένας δε σας εξημέρωσε και δεν εξημερώσατε κανέναν. Είστε όπως ήταν η αλεπού μου: μια αλεπού σαν εκατό χιλιάδες άλλες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο.»
Και ξαναπήγε στην αλεπού.
«Γεια σου», της είπε.
«Γεια σου», είπε η αλεπού. «Άκου το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Η ουσία δε φαίνεται με τα μάτια. Ο καιρός που αφιέρωσες στο τριαντάφυλλό σου είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.»
«Ο καιρός που αφιέρωσα στο τριαντάφυλλό μου…» είπε κι ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
«Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή την αλήθεια», είπε η αλεπού. «Εσύ όμως δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Θα ‘σαι πάντα υπεύθυνος για κείνα που έχεις εξημερώσει.»

5f413d16801b8756dcfcd12e42ee8fc0Περί απώλειας
«Θα μοιάζει πως πεθαίνω, μα δε θα ΄ναι αλήθεια… Καταλαβαίνεις. Είναι πολύ μακριά. Δε μπορώ να πάρω μαζί μου αυτό το σώμα. Είναι πολύ βαρύ. Μα θα ΄ναι σαν μια πεταμένη, άδεια φλούδα. Οι φλούδες δε σε κάνουν να στεναχωριέσαι…»

Περί θαυμάτων
« Τ΄ αστέρια δεν είναι ίδια για όλους τους ανθρώπους. Γι΄ αυτούς που ταξιδεύουν, τ΄ αστέρια είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά φωτάκια. Γι΄ άλλους, για τους σοφούς, είναι προβλήματα. Για κείνο τον επιχειρηματία, ήταν χρυσάφι. Μα όλα τ΄ αστέρια είναι σιωπηλά. Εσύ θα έχεις αστέρια που δεν τα ΄χει κανείς. Όταν θα κοιτάζεις τον ουρανό, τη νύχτα, κι αφού θα ζω σ΄ ένα απ΄ αυτά και θα γελώ σ΄ ένα απ΄ αυτά, για σένα τότε θα ΄ναι σα να γελούν όλα τ΄ αστέρια. Εσύ θα ΄χεις αστέρια που θα ξέρουν να γελούν! Και όταν πια θα σου περάσει η στεναχώρια (πάντα παρηγοριόμαστε), θα είσαι ευχαριστημένος που με γνώρισες. Θα είσαι πάντα φίλος μου. Θα έχεις πάντα διάθεση να γελάσεις μαζί μου. Και θ΄ανοίγεις πότε πότε το παράθυρο, έτσι, για γούστο… Και οι φίλοι σου θα παραξενεύονται που θα σε βλέπουν να γελάς κοιτάζοντας τον ουρανό. Κι εσύ τότε θα λες: «Ναι, τ΄ αστέρια με κάνουν πάντα να γελώ». Και θα σε παίρνουν για τρελό.»eGg3cnlvMTI=_o_yannick-noah-chante-le-petit-prince


Δεν ξέρω αν πράγματι υπήρξε αυτός ο μικρός πρίγκιπας. Αν στ’ αλήθεια συνάντησε ο Αντουάν Ντε Σαιντ-Εξυπερύ το μικρό αγόρι στη Σαχάρα και τον ενέπνευσε να γράψει τούτο το αριστούργημα. Είπαμε, μεγαλώνοντας μικραίνει ο νους και δύσκολα χωράνε μέσα του κόσμου τ’ανεξήγητα. Όμως διαβάζοντας τα λόγια του συγγραφέα, ξανά και ξανά, μέσα απ’ το πέρασμα των χρόνων, το βλέπω πως ναι, τελικά υπήρξε αυτό το παιδί. Και όπως όλα τα παιδιά του κόσμου, είχε ανάγκη από έναν φίλο. Ακόμα κι αν ήταν μεγάλος. Ακόμα κι αν άφηνε πότε πότε στην άκρη τα πιο σημαντικά για τις σοβαρές ανοησίες των μεγάλων.
Αν λοιπόν αύριο που θα πετάτε τον αετό παρέα με τον δικό σας μικρό φίλο, διακρίνετε μια ανησυχία στο βλέμμα, αν τον δείτε φοβισμένο μη κοπεί το σχοινάκι, μη τον χάσει από τα μάτια του, παρηγορήστε τον, μην τον ξεσυνερίζεστε. Μιλήστε του για το εκπληκτικό ταξίδι που περιμένει τον χαρταετό του, παροτρύνετέ τον να αφήσει από μόνος του το σχοινί. Να τον ελευθερώσει. Πείτε του πως οι χαρταετοί, όπως και οι άνθρωποι, αγαπούν την ελευθερία. Και σαν είναι ελεύθεροι, είναι ικανοί για τα πιο θαυμαστά πράγματα.
Κι έπειτα, στο τέλος της ημέρας, διηγηθείτε του την ιστορία του Μικρού Πρίγκιπα. Αυτού του μικρού αγοριού που κάθεται μονάχος του στη άλλη άκρη του σύμπαντος, περιμένοντας όλους τους χαρταετούς να μαζευτούν πάνω από το μικρό πλανήτη του για να χαμογελάσει.

Φραντζέσκα Παναγιωτοπούλου


Για όσους αγαπούν τις ιστορίες και τα βιβλία, επισκεφτείτε με στο προσωπικό μου blog readink.gr

Advertisements

One thought on “Χαρταετοι στον Αστεροειδη Β 612

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s