Πολλαπλη νοημοσυνη. Πως θα ανακαλυψουμε τις κλισεις των παιδιων μας;

Ένας μόνιμος προβληματισμός των γονιών, σχεδόν από τη στιγμή που θα γεννηθούν τα παιδιά τους (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) είναι να ανακαλύψουν τα κρυφά ταλέντα και τις κλίσεις των παιδιών τους. Ο μικρός μου γιός είναι μόλις 1,5 ετών και επειδή του αρέσουν οι κατασκευές και συνεχώς προσπαθεί να χαλάσει και να φτιάξει διάφορα σύνθετα αντικείμενα, καταλήξαμε ομόφωνα στην οικογένεια ότι θα γίνει μηχανικός (μη γελάτε, είμαστε τρελοί το ξέρουμε).

photo (4)Σε κάθε περίπτωση, αυτή η διαδικασία είναι πολύ σημαντική και πρέπει να συμβάλλει ουσιαστικά και το σχολείο σε αυτό. Συνήθως γίνεται με την μορφή ομίλων όπου το παιδάκι δοκιμάζει διάφορα πράγματα, πχ φωτογραφία, σκάκι, πιάνο κοκ μέχρι να καταλήξει τι είναι αυτό που τελικά του αρέσει. ‘Αλλοι γονείς ακολουθούν την λογική που θέλει να δοκιμάσει το παιδί τους τα πάντα μέχρι να δουν τι θα τους κάνει κλικ.

Στην δική μου προσπάθεια να ανακαλύψω τα ταλέντα της κόρης μου που είναι ήδη 7,5 ετών, μεταξύ άλλων διάβασα το βιβλίο «Πολλαπλή νοημοσύνη» της Ελένης Γαρυφαλάκη. Το συγκεκριμένο βιβλίο αναλύει 8 διαφορετικούς τύπους νοημοσύνης που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος, πχ υπάρχει η μουσική νοημοσύνη, όπου έχει να κάνει με την κλίση του ανθρώπου προς τη μουσική, η κιναισθητική νοημοσύνη, που έχει να κάνει με την κίνηση, τον χορό, τα αθλήματα, η λογικομαθηματική νοημοσύνη, όπου αφορά την κλίση προς την χρήση της λογικής και των μαθηματικών για την επίλυση προβλημάτων, η γλωσσική όπου έχει να κάνει με δεξιότητα στα γράμματα, στην γραφή, την ανάγνωση βιβλίων και κάποιες άλλες που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά στο συγκεκριμένο βιβλίο.

Διαβάζοντας λοιπόν τους διαφορετικούς τύπους νοημοσύνης, θα σας βοηθήσει να καταλάβετε καταρχάς το παιδί σας. Τι του αρέσει και προς τα που κλίνει περισσότερο. Στην συνέχεια προτείνει και τρόπους για να ενισχυθεί ο κάθε τύπος νοημοσύνης. Ειδικά εάν είστε εκπαιδευτικός το συστήνω ανεπιφύλακτα, εφόσον προτείνει και ειδικές δραστηριότητες για μέσα και έξω από την τάξη.

Μου έκαναν 3 πράγματα εντύπωση, τα οποία ήθελα να σας μεταφέρω.

Το πρώτο είναι ότι καταρρίπτει τον μύθο που υπάρχει ότι παιδιά με αυξημένη λογικομαθηματική νοημοσύνη είναι πιο έξυπνα από τα άλλα. ‘Οπως εξηγεί, αυτή είναι μία αντίληψη την οποία έχει καλλιεργήσει η κοινωνία μας, θεωρώντας ότι ο ορθολογιστής είναι πιο έξυπνος από τον συναισθηματικό τύπο. Επίσης, είναι μύθος ότι ένα τεστ IQ ή ένα διαγώνισμα στο σχολείο μπορεί να διακρίνει ποιος είναι πιο έξυπνος, αφού αυτά τα τεστ μετρούν ένα συγκεκριμένο είδος νοημοσύνης και παραβλέπουν όλα τα υπόλοιπα. Οπότε εάν το παιδί σας δεν είναι τόσο καλό στα μαθηματικά, σίγουρα πρέπει να το βοηθήσετε γιατί είναι σημαντικό να αναπτυχθεί η λογικομαθηματική του νοημοσύνη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο έξυπνο και χαρισματικό από άλλα παιδιά που είναι πιο δυνατά στο συγκεκριμένο κομμάτι.

Το δεύτερο έχει να κάνει με τον μόνιμο προβληματισμό των γονιών σχετικά με την ψηφιακή εποχή και κατά πόσο οι νέες τεχνολογίες είναι «κακές» για την διανοητική εξέλιξη των παιδιών. Η ιστορία όπως γράφει το βιβλίο επαναλαμβάνεται αφού παρόμοια ερωτήματα είχε θέσει και ο Σωκράτης στην τότε μετάβαση από τον προφορικά λόγο στον γραπτό. Αντίστοιχα τώρα μεταβαίνουμε από τον γραπτό πολιτισμό σε ένα περισσότερο ψηφιακό και οπτικό και κατά την διάρκεια αυτής της μετάβασης έχουμε την ευκαιρία να επιστρατεύσουμε τα καλά που υπάρχουν και στους 2 αυτούς πολιτισμούς.

Το βιβλίο γράφει: «‘Από την μία έχουμε τον αναγιγνώσκοντα εγκέφαλο, τον εγκέφαλο που έχει μάθει να διαβάζει έντυπα και να σκέφτεται γράφοντας με το μολύβι…’Εναν εγκέφαλο εφοδιασμένο με ανθρώπινη αυτεπίγνωση, καθώς και με ικανότητες ανάλυσης, συναγωγής και πολύπλευρης προοπτικής. Από την άλλη έχουμε τον ψηφιακό εγκέφαλο, ο οποίος είναι ταχύτατος, πολυλειτουργικός, πολυφασματικός και απίστευτα αφομοιωτικός. ‘Ενας εγκέφαλος που μπορεί να «σαρώνει» εκπληκτική ποσότητα πληροφορίας και να αξιοποιεί εκείνη που χρειάζεται.»

Η συγγραφέας υποστηρίζει ότι τα 2 είδη μπορούν να έχουν μία ομαλή συνύπαρξη και εμείς να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούν να υπάρξουν σοβαρά οφέλη από αυτήν.

Το τρίτο είναι μία πολύ ωραία ιστορία που έχει να κάνει με την κιναισθητική νοημοσύνη και ένα παιδάκι 8 ετών, την Τζίλιαν. Η Τζίλιαν είχε πολύ κακή επίδοση στο σχολείο, δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί, δεν ήταν καθόλου επιμελής και ήταν υπερκινητική. ‘Ολα αυτά στην δεκαετία του 1930 σήμαιναν ότι η Τζίλιαν θα έπρεπε να παρακολουθήσει κάποιο σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Η μητέρα της την πήγε σε ένα ψυχολόγο για να την εξετάσει. Ο ψυχολόγος την παρατηρούσε συνεχώς καθώς μιλούσε με την μητέρα της. Στο τέλος, σηκώθηκε και ζήτησε από την Τζίλιαν να μείνει για λίγα λεπτά μόνη της στο δωμάτιο. Πριν βγει όμως από το δωμάτιο, ο ψυχολόγος άνοιξε το ραδιόφωνο που ήταν πάνω στο γραφείο. Αμέσως η Τζίλιαν σηκώθηκε και άρχισε να κινείται στον ρυθμό της μουσικής με μία τρομερή χάρη και η έκφραση της έγινε ξαφνικά πολύ χαρούμενη. Ο ψυχολόγος που παρακολουθούσε τα πάντα είπε στην μητέρα, «η Τζίλιαν δεν είναι άρρωστη, είναι χορεύτρια, Πηγαίνετε την σε μία σχολή χορού, και όλα θα φτιάξουν«. Η Τζίλιαν (Λιν) έγινε μία ταλαντούχα χορογράφος, και δημιούργησε μαζί με τον Andrew Lloyd Webber κάποιες από τις πιο διάσημες μουσικοθεατρικές παραγωγές, όπως το Cats και το Phantom of the Opera. Η ιστορία μας λέει ότι υπάρχουν άνθρωποι με πολύ αυξημένη κιναισθητική νοημοσύνη, οι οποίοι σκέφτονται και εκφράζονται μέσω της κίνησης. ‘Ανθρωποι αυτής της κατηγορίας εκτός από χορευτές και χορογράφους είναι αθλητές , αλλά και χειρούργοι, αφού όπως γράφει στο βιβλίο «το κοινό που έχουν οι αθλητές με τους χειρούργους είναι το ταλέντο να χρησιμοποιούν τα χέρια τους

Ο αγώνας να ανακαλύψουμε τις κλίσεις των παιδιών μας είναι δύσκολος, αλλά και ουσιαστικός. Είναι σημαντικό να μην υπερφορτώνουμε τα παιδιά μας σε αυτή μας την προσπάθεια, αλλά και να μην απογοητευόμαστε εάν, ονειρευόμασταν να γίνει η κόρη μας διάσημη μπαλαρίνα και εκείνη απεχθάνεται το μπαλέτο. Είναι σημαντικό να ακολουθήσει τα δικά της/του θέλω και εμείς να είμαστε οι στυλοβάτες σε αυτό.

 

 

Advertisements

2 thoughts on “Πολλαπλη νοημοσυνη. Πως θα ανακαλυψουμε τις κλισεις των παιδιων μας;

  1. Πολύ ενδιαφέρον και ενημερωτικό το κείμενο σου! Είχα ξανακούσει την ιστορία της Τζίλιαν από μία ομιλία στο TED του Ken Robinson: «Το Σχολείο Σκοτώνει τη Δημιουργικότητα», σου αφήνω link παρακάτω, νομίζω θα σ’ενδιαφέρει:

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Πολύ ενδιαφέρον το link, σε ευχαριστώ πολύ, εάν ύστερα από αυτή την οπτική, σκεφτούμε το Ελληνικό σύστημα και τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια, θα καταλάβουμε πόσο προς την αντίθετη κατεύθυνση είμαστε. Είναι σημαντικό οι γονείς να ενθαρρύνουν την δημιουργικότητα των παιδιών με κάθε μέσο.

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s